یاد باد آن روزگاران ، یاد باد

وقتی طبل جنگ برای خدا نواخته میشود ؛ میدانند نوبت آنان رسیده است که :
قلیل من عبادی الشکور . . . در نزد اینان ، عقل و عشق دست از تقابل میکشند . عقل عاشق میشود و عشق عاقل . آن همه عقل که صاحب خویش را به سربازی و جانبازی میکشاند. اما در نزد دیگران ترس جان و سر ، عقل را به جنونی مذموم میکشاند و هر رنگی را میپذیرد تا بتواند این خون تمتع از حیات را بمکد ، مثل کنه ای که به شکمبه گوسفند چسبیده است .